“เก้ง-จิระ” เปิดใจเพลงประกอบหนัง “คิดถึงวิทยา” ได้มาเพราะเดสตินี่ “ไม่ต่างกัน” เพลงเก่าวง “25 hours”

“เก้ง จิระ” เปิดใจเพลงประกอบหนัง “คิดถึงวิทยา” ได้มาเพราะเดสตินี่ “ไม่ต่างกัน” เพลงเก่าวง “25 hours”

          เก้ง-จิระ มะลิกุล โปรดิวเซอร์หนังรัก โรแมนติก คอมเมอดี้ “คิดถึงวิทยา” ผู้ที่คร่ำหวอดในการเลือกเพลงประกอบหนังให้กับ จีทีเอช จนโด่งดังมาแล้วหลายเรื่อง เปิดใจ เพลงประกอบหนัง “คิดถึงวิทยา” ได้มาเพราะเดสตินี่ เพลง “ไม่ต่างกัน” ของวง 25 hours ที่เคยแต่งไว้เมื่อ 3 ปีก่อน เข้ากับหนังเรื่องนี้มากๆ 

           เก้ง-จิระ เผยว่า “ในขณะที่เราทำหนัง คิดถึงวิทยา ที่ว่าด้วยเรื่องเดสตินี่ โชคชะตา ความรักที่เกิดขึ้นในขณะที่พระเอก นางเอก ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ปรากฏว่าตอนที่เราเขียนบท และถ่ายทำหนังเรื่องนี้อยู่ ผมพยายามหาประเด็นเพื่อจะทำเพลงนี้ขึ้นมา ซึ่งมันยากมาก ผมพยายามหาเพลงไทยที่มีอยู่ แต่ไม่มีเพลงไทยเพลงไหนตรงกับความคิดถึงของหนังเรื่องนี้ที่ไม่เคยเห็นหน้ากันมาก่อน ผมเกือบจะยอมแพ้แล้วนะ เพราะไม่รู้ว่าจะเอาเพลงอะไรมาคัพเวอร์ใหม่ และเพลงที่เราแต่งขึ้นมาใหม่จะพูดอย่างไรดีเพื่อให้ตรงกับความรู้สึกของหนัง จนวันที่หนังปิดกล้อง เรานึกถึงวง 25hours ขึ้นมา แต่กลายเป็นช่วงที่ 25 hours กำลังพักวงเตรียมทำอัลบั้มใหม่ จึงยังไม่อยากรับงาน แต่ทันทีที่แหลม นักร้องนำ อ่านเรื่องย่อจบ แหลมได้ส่งเดโม่ เพลง ไม่ต่างกัน” มาให้ผม ผมเปิดฟังในรถ ตอนนั้นคิดว่า นี่มันคือเดสตินี่ชัดๆ ทำไมเนื้อหาของเพลงกับภาพในหนังมันถึงเข้ากันขนาด เหมือนกับว่าแหลมได้ดูหนังเรื่องนี้แล้ว ผมดีใจมาก บอกกับแหลมว่า สำหรับเพลงในหนังเรื่องนี้ไม่ต้องทำเวอร์ชั่นใหม่แล้วนะ ผมชอบแบบนี้ 

          แต่เพลงที่จะเปิดทางวิทยุ เพื่อให้พิเศษขึ้นไปอีก แหลมมีไอเดียว่าถ้าอย่างนั้นขอทำซิงเกิ้ลที่บอกถึงการเดินทาง 3 ปีของเพลงนี้ โดยจะเอาเพลงจากเดโม่เก่าที่ทำไว้เมื่อปี 2010 มาครึ่งหนึ่ง และทำเวอร์ชั่น 2014 สวมไปในตอนท้าย ผมคิดว่า เพลงของแหลม ก็ไม่ต่างอะไรจากสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ที่มันถูกเก็บไว้ แต่ได้ถูกนำมาเปิดในหนังของเรา ซึ่งจะได้ฟังกัน 13 กุมภาพันธ์นี้ ตามคลื่นวิทยุ ทั่วประเทศ

          สุดท้ายนี้ผมอยากฝากถึงหนัง คิดถึงวิทยา ผมว่าเรื่องความรักมักมีสิ่งที่ไม่น่าเชื่อเกิดขึ้นได้เสมอ เรื่องรักจากไดอารี่แบบนี้มันคงอาจเกิดขึ้นได้ยาก แต่มันได้แสดงให้เห็นถึงพลังความมหัศจรรย์ของความรัก ในขณะที่โรงเรียนเรือนแพไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ แต่ผมได้ยินความคิดถึงดังกึกก้องไปหมดอย่างกับระฆังโรงเรียนที่สั่นอยู่ตลอดเวลา เพื่อให้ความคิดถึงถูกถ่ายทอดออกมา”